.: Pers : Buddel goes Eritrea :.
Welkom
Het Werk
Dagboek
Fotos
Contact
Gastenboek
Sponsoring
Pers
Links
English
Ik sta in de krant! Hier is het artikel uit de Delftse Post van 8 september 2004:
Frans Buddelmeijer brengt wiskunde naar Eritrea
’We sturen kennis, en zeker geen geld’
DELFT - Wiskunde. De een is er allergisch voor, de ander bedrijft het als hobby. Voor Frans Buddelmeijer geldt het laatste. De 55-jarige leraar aan het Grotius College gaat zelfs de komende twee jaar in Eritrea lokale leerkrachten trainen. Want wiskunde mag voor velen dan een gruwel zijn, voor een maatschappij in opbouw is het een onmisbaar fenomeen.
"Ik ben 28 jaar in dienst van het Grotius College", zegt Frans, "en ik heb het er nog steeds ontzettend naar mijn zin. Maar ik ben ook op een leeftijd gekomen dat ik denk: ’Als ik nog iets nieuws wil doen, moet het nú’ Daarom heb ik twee jaar onbetaald verlof aangevraagd en ga ik via de organisatie VSO naar Eritrea. Ik word daar trainer van lokale leerkrachten, in de buurt van de hoofdstad Asmara. Vanuit een klein plaatsje ga ik op de motor de scholen af om die mensen te coachen. Dat wordt nog een hele toer, want klassen bestaan daar zomaar uit 80 leerlingen. Hoe ik die dan uit elkaar moet houden? Geen idee. Ik merk het wel." Wie Frans Buddelmeijer kent als leraar of collega, weet dat het hier niet om ’zomaar’ een wiskundefreak gaat. Zoals Frans is er geen tweede. Zoals hij bij voorbeeld ’s maandags iedereen wakker maakte met een puzzel of een ander raar probleem, hij wist het er altijd wel gezellig mee te maken en te suggereren dat iedereen het wel kon snappen. Hij krijgt er op straat nog steeds op merkingen over van oud-leerlingen.
Voor Frans worden het letterlijk tropenjaren, daar in donker Afrika. Eritrea is arm. Een land zonder grondstoffen, dus een land zonder machtige vrienden. "Ze willen daar werken aan een kenniseconomie", zegt Frans. "En daarbij is wiskunde onmisbaar. Ik hoop er mijn steentje aan te kunnen bijdragen. Geld naar zo’n land sturen is volgens de VSO niet de manier. Ze sturen liever kennis, in de vorm van mensen zoals ik. Ik ga er tussen de mensen leven en werken, word betaald volgens de lokale tarieven. Daar zit ik niet mee. Toen ik een lijst met vragen kreeg, stond er onder andere op ’wil je elektriciteit of stromend water?’ Van luxe is dus geen sprake. Ik heb voor stroom gekozen, zodat ik in elk geval m’n computer mee kan nemen. Dat is wel handig voor een wiskundeleraar, hè?" Ook over het eten maakt Frans zich niet druk. "Ik word daar vanzelf vegetariër, om dat er simpelweg geen vlees is. Ze hebben er wel kippen, maar die moet je zelf slachten. Geen idee of ik daar toe in staat ben." En over twee jaar? "Dan ben ik terug op Grotius, met een hele speciale ervaring op zak." Frans houdt een dagboek bij op www.frans.buddelmeijer.nl.

Foto van Frans met VSO shirt
Frans Buddelmeijer geeft Eritrea een duwtje in de goede richting. Foto: Delftse Post/Ed Dewaerheijt
(c) 2004 Frans/Hugo Buddelmeijer